Altijd leuk een ronde golfen, waar je nog niet hebt gespeeld. Op naar een mooie baan in Zuid-Nederland.

“Wij werken op onze club niet met starttijden maar met een ballenspiraal, dan gaat u op volgorde van aankomst de baan in” had de caddymaster met een zachte -G- telefonisch doorgegeven.
Wat een geruststelling, deze spiraal. Geen gehaast, niet op de klok kijken of er nog koffie gedronken kan worden. Niemand die op de 1e tee jokt over zijn starttijd, geen gedoe over bijvoegen of discussies wie er als eerste afslaat. Alles kalm en bedaard, gedisciplineerd en beschaafd zoals het in golf betaamd.

Het was een prachtige golfdag. Na de aankomst en de koffie lagen er al 6 ballen in de spiraal. Onze golfbal (Srixon) was als 7e aan de beurt. Bal nummer 6, voor ons de baan in, was een vale en flink beschadigde Top Flite. Vanwege de teleurstelling van een uurtje te moeten wachten maakte mijn Amsterdamse medespeler met het hart op de tong nog een flauw grapje. “We hebben in ieder geval een top flight voor ons, kunnen we lekker doorlopen”. Ruim twee uur later moesten we hem in bedwang houden om het gruwelijke dreigement dat hij uitte niet ten uitvoer te brengen. Ik hoor hem nog tegen de marshall schreeuwen; “Dus die spiraal is er eigenlijk voor om te voorkomen dat we de baan ingaan! Net als dat andere spiraaltje een soort middel om te voorkomen dat ……….” In de ongekuiste versie voor intimi wordt zijn relaas wel woordelijk weergegeven, hier niet. Wel dient opgemerkt te worden dat zijn opmerkingen uiterst origineel waren, enorm tot de verbeelding spraken maar helaas in Golfland Nederland niet door de beugel kunnen. Sorry, u kunt er dus alleen naar raden. Normaal gesproken is hij als rechtgeaarde Amsterdammer wat overdreven amicaal en recht toe recht aan dus moet je hem maar lekker laten gaan. Maar je moet hem niet ‘in de zeik nemen’, dan wordt ie giftig en onvoorspelbaar! Hoe kwam dit allemaal tot stand?

Nadat we berekenden minstens 3 kwartier te moeten wachten, was er tijd voor een spaatje rood, toilet en wat putten op de oefengreen.

Opnieuw bij de eerste tee aangekomen waren er zo’n 14 wachtenden.
Het goed bedoelde ‘goedemiddag’ aan alle wachtenden werd niet beantwoord, doodse stilte en wegkijkende blikken. Tja, we zijn ook maar greenfeespelers, onbekend en op een mooie drukke golfdag zeer onbemind, leek de voor hand liggende conclusie. Onze ‘geïdentificeerde’ Srixon (regel 12-1A, denk ik) lag op plek 6 in de spiraal, de duidelijk herkenbare vale Top Flite op plek 2 en op plek 3, 4 en 5 mysterieus verschenen Titleists en een Pinnacle.

“Goh, zou iemand ons willen vertellen waarom er nog steeds 5 flights voor ons zijn, een klein uurtje geleden waren dat er 6”? Ik was ervan overtuigd dat deze vraag beter door mij op mijn allervriendelijkst gesteld moest worden dan de meer rauwe benadering van mijn flightgenoot. Er kwam geen antwoord, enkele wachtende dames keken mij aan en keken direct weer weg. Nog een poging: “Een uurtje geleden was onze bal achter die Top Flite die nu bijna aan de beurt is en het lijkt erop dat er enkele ballen tussen zijn geplaatst” vroeg ik nogmaals aan de groep zo charmant mogelijk.

“Dat kan helemaal niet, meneer”! krijste ze. Okay, de dame in kwestie heeft niet zelf gekozen voor die zeurderige kraakstem. En wellicht ben ik wat bevooroordeeld t.a.v. overmatig gebruik van make-up en het opsteken van blond geverfde haren. Die kromme neus kan een levenslange genetische last zijn en men kiest er normaliter niet zelf voor. Maar ze deed me aan Eucalypta denken, de kwaadaardige heks en aartsvijand van Paulus de Boskabouter. Ik zag geen bezemsteel, dus dat viel mee en de gedachte verdween. En zelf ben ik ook geen indrukwekkende mannelijke verschijning dus wat maakt het uit.

“Er zijn ook ritsers, hoor” was haar volgende opmerking. Ik ken deze term niet en wilde eigenlijk het hierbij laten. Maar de Amsterdammer stond nu al naast mij, en zei; “Wat zijn dat, ritsers”? “Dat weet u heus wel, meneertje” antwoordde ze. Oops, dat ‘meneertje’ was zwaar tegen het verkeerde Jordanese been dacht ik nog, hou ‘m tegen voordat ie begint. Te laat!
“Ritsers zijn een stel perverselingen die op de eerste tee van een golfbaan een hele vreemde fetisj hebben voor het openmaken……….” Sorry ook hier enige censuur maar ik verzeker u de originaliteit was wederom bewonderingswaardig. Op het moment dat hij een demonstratie voorstelde heb ik verstandig genoeg ingegrepen.

De lieve, wachtende en op het gebied van fetisjen wellicht wat naïeve Zuiderlingen waren vanzelfsprekend uiterst gechoqueerd. De oooeeehhh’s waren talrijk en de enorme afschuw op de gezichten sprak boekdelen. Al verdenk ik de dame met het opgestoken haar vanwege een ondeugende gezichtsuitdrukking van geveinsde desinteresse. Ik nam mijn flightgenoot mee naar een heuveltje nabij, probeerde hem wat te bedaren met de onzinnige opmerking dat onze mooie golfdag zo niet verstoord zou mogen worden. Laat maar gaan, herhaalde ik een paar keer. Hij vindt me daarom nu nog steeds een watje! Een zeer gespannen sfeer was het gevolg waarbij alle partijen wijselijk en wegkijkend de mond hielden.

Zwijgend zittend op het gras zagen we de vale Top Flite, de Titleists en de Pinnacle vertrekken.
Het duurde heel erg lang en even weglopen is geen optie vanwege het gevaar van nog meer ‘ritsers’. Maar eindelijk konden we starten terwijl op datzelfde moment een groepje van vier heren aan kwam lopen in het bijzijn van de marshall. “Deze heren gaan even voor” meldde de marshall. “Bij de start was het erg druk dus zijn ze op de 10e gestart, ze zijn dus doorlopers”
“Wij lopen ook door als we maar eens een keer de baan in kunnen” luid gesproken met dat onmiskenbare Amsterdamse accent. De marshall maakte een opmerking over de ballenspiraal, de daaropvolgende reactie kent u al.

Serieus, die ballenspiraal vind ik echt geweldig maar bij drukte zijn sommige clubleden …………..

McThoth